"Żył sobie raz w Berlinie, Niemcy, człowiek imieniem Albinus. Był bogaty, szanowany, szczęśliwy; pewnego dnia porzucił żonę dla młodej kochanki; kochał; nie był kochany; i życie jego skończyło się katastrofą. Oto cała historia i na tym moglibyśmy poprzestać, gdyby nie pożytek i przyjemność z samego opowiadania; i chociaż porośnięty mchem nagrobek bez trudu mieści skróconą historię ludzkiego życia, to przecież szczegół zawsze jest mile widziany"

"Śmiech w ciemności", przeł. A. Demkowska-Bohdziewicz

"A więc to jest wszystko - pomyślał zupełnie łagodnie, jak gdyby leżał w łóżku. - Muszę uspokoić się na chwilę, a potem bardzo powoli iść po tym jasnym piasku bólu, do tamtej błękitnej, błękitnej fali. Jakaż błogość kryje się w tym błękicie. Nigdy nie wiedziałem, że błękit może być tak błękitny. Życie to takie zamieszanie. Teraz wiem wszystko."

"Śmiech w ciemności", przeł. A. Demkowska-Bohdziewicz